Η Νάταλυ Θάνου δροσίζεται...

Αφρικανοί ποδοσφαιριστές: Στυγνό και απροκάλυπτο δουλεμπόριο

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΩΣΤΑΚΗ
Η διεξαγωγή του Μουντιάλ στη Νότια Αφρική φέρνει πάλι στην επικαιρότητα την εκμετάλλευση της «Μαύρης Ηπείρου» τόσο στις πλουτοπαραγωγικές της πηγές, που ποτέ δεν σταμάτησε, όσο και στο ανθρώπινο δυναμικό. Τα ανθρώπινα «μαύρα διαμάντια» είναι μια πηγή, ασύλληπτου κέρδους.

Μέχρι τη δεκαετία του '80 η αγορά της Αφρικής ήταν ανεξερεύνητη. Οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι δεν είχαν μπει στη διαδικασία να εκμεταλλευθούν τα ποδοσφαιρικά «προϊόντα» της, αφού ουδείς πίστευε πως οι Αφρικανοί ποδοσφαιριστές μπορούσαν να εισβάλουν δυναμικά στο κοσμοπολίτικο ποδόσφαιρο.

Από τις αρχές της δεκαετίας του '90 όμως η εμφάνιση παικτών, όπως ο Λιβεριανός Ζορζ Γουεά και ο Καμερουνέζος Ροζέ Μιλά άλλαξε τα δεδομένα. Έγινε αντιληπτό ότι η Αφρική μπορεί να αναδείξει όχι μόνο ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, αλλά κυρίως φθηνούς. Πολλοί σύλλογοι έσπευσαν να δημιουργήσουν τμήματα υποδομής στις αφρικανικές χώρες ελπίζοντας πως θα αποδειχθούν χρυσωρυχείο. Άλλες φορές πέτυχαν τον σκοπό τους, άλλες πάλι λειτούργησαν απλώς ως πωλητές ονείρων για παιδιά που είχαν το ποδόσφαιρο ως τη μόνη διέξοδο φυγής (όπως οι μαύροι των ΗΠΑ το μπάσκετ). Οι ευρωπαϊκές χώρες όμως είχαν και άλλο ένα πλεονέκτημα στην προκειμένη περίπτωση. Τις (πρώην) αποικίες. Τρανό παράδειγμα η περίπτωση του σπουδαίου Εουσέμπιο, ο οποίος γεννήθηκε στη Μοζαμβίκη, αλλά διέπρεψε με τα χρώματα της Πορτογαλίας. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Αλγερινό Ζινεντίν Ζιντάν ή και την υπόλοιπη ομάδα της Γαλλίας που κατέκτησε το Μουντιάλ το 1998 και το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 2000, έχοντας στις τάξεις της -σχεδόν αποκλειστικά- παίκτες που προέρχονταν από πρώην γαλλικές αποικίες;

Πλέον, οι Αφρικανοί ποδοσφαιριστές αποτελούν το μέλλον για την ευρωπαϊκή αγορά. Παίκτες όπως οι Σαμουέλ Ετό (Καμερούν), Ντιντιέ Ντρογκμπά (Ακτή Ελεφαντοστού), Μίκαελ Εσιέν (Γκάνα), άλλα και μία πλειάδα άλλων σπουδαίων αθλητών κοστίζουν πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Αποτελούν όμως τη λαμπερή μειονότητα, αφού αρκετοί επίδοξοι συνάδελφοί τους που ήρθαν στην Ευρώπη για μία καλύτερη ζωή κατέληξαν άνεργοι λαθρομετανάστες.



Μία συνηθισμένη ιστορία

Στα 15 του νόμιζε ότι η μπάλα είναι το διαβατήριο για μια καλύτερη ζωή. Κάθε μέρα τα πόδια του μάτωναν από τις ατελείωτες προπονήσεις σε ένα χωμάτινο γήπεδο στα προάστια της Άκρα και τα βράδια έκλεινε τα μάτια και ονειρευόταν την ημέρα που θα έφευγε από την Γκάνα για την Ευρώπη, εκεί όπου θα γινόταν ο «νέος Μίκαελ Εσιέν», ίσως και καλύτερος. Το 2006 η στιγμή έφτασε, αλλά η κατάληξη δεν ήταν αυτή που περίμενε. Ένας Λιβανέζος μάνατζερ τού υποσχέθηκε δοκιμή από τη γαλλική Μετς, αξιοποιώντας τις «υψηλές» γνωριμίες του και ένα κύκλωμα παράνομων μεταγωγών, το οποίο παρέλαβε τον νεαρό Γκανέζο στο λιμάνι και τον «ξέβρασε» ύστερα από δυο θαλασσοδαρμένες εβδομάδες στην Τενερίφη. Εκεί συνελήφθη, κρατήθηκε ένα μήνα και, αφού σπατάλησε τα τελευταία του χρήματα για να φτάσει στη Γαλλία, ανακάλυψε ότι οι υπεύθυνοι της Μετς όχι μόνο δεν τον περίμεναν, αλλά και απειλούσαν ότι θα τον κατέδιδαν στις αρχές αν δεν εγκατέλειπε αμέσως το προπονητήριο της ομάδας. Δύο χρόνια αργότερα, το 2008, ο απεσταλμένος του “Observer” Νταν ΜακΝτούγκαλ τον ανακάλυψε στους κακόφημους δρόμους του Κλισί-σου-Μπουά, ενός από τα πιο σκληρά γκέτο μεταναστών στο Παρίσι.

Ο 17χρονος -πλέον- Μπερνάρ Μπας δέχτηκε να του μιλήσει και να συστηθεί έτσι άδοξα στο ποδοσφαιρικό κοινό για πρώτη και τελευταία φορά. Αποκάλυψε ότι για να κάνει το ταξίδι και να κυνηγήσει το όνειρο, χρειάστηκε να πουληθεί το πατρικό του στην Άκρα και να βγουν στο μεροκάματο τα δύο 12χρονα αδέρφια του. Ο ίδιος αδυνατούσε να γυρίσει πίσω, αλλά ακόμα κι αν μπορούσε, δεν θα είχε το κουράγιο να αντικρίσει τη μητέρα του. Ο Μπερνάρ είχε την ίδια τύχη με τα περισσότερα «φιντάνια» από τις αλάνες της δυτικής Αφρικής, τα οποία πέφτουν θύματα αδίστακτων κυκλωμάτων διεκδικώντας μια θέση στο ποδοσφαιρικό στερέωμα.



Συστηματική λεηλασία

Εδώ και χρόνια χιλιάδες Αφρικανοί τραβάνε… κουπί στην ποδοσφαιρική γαλέρα της Ευρώπης. Με πρότυπο τον Ντρογκμπά και κίνητρο τη λύτρωση από τη φτώχεια, οι περισσότεροι αποδεικνύονται ιδανικά θηράματα για τους επιτήδειους που τους ξεζουμίζουν οικονομικά και ψυχολογικά, πριν τους εγκαταλείψουν σε κάποιο παρισινό γκέτο ή ακόμα χειρότερα στη μέση της Μεσογείου. Η Αφρική είναι πια μία από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές αγορές. Όμως πολύ πριν από τη μεγάλη έκπληξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002, όταν στην πρεμιέρα της διοργάνωσης η Σενεγάλη νίκησε 1-0 την παγκόσμια πρωταθλήτρια ομάδα της Γαλλίας, υπήρχαν ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως παλιές αποικιοκρατικές δυνάμεις, που είχαν ανακαλύψει τη φλέβα χρυσού που έκρυβε η αφρικανική ήπειρος και είχαν αρχίσει να την εκμεταλλεύονται ανάλογα. Η Γαλλία ήταν μία από αυτές και είναι χαρακτηριστικό ότι οι 21 από τους 23 ποδοσφαιριστές της εθνικής ομάδας της Σενεγάλης σε εκείνο το Μουντιάλ αγωνίστηκαν μετά στο γαλλικό πρωτάθλημα. Έπειτα από εκείνο το παιχνίδι όλοι έπεσαν με τα μούτρα στην Αφρική, είτε δημιουργώντας δίκτυα ανιχνευτών είτε χρηματοδοτώντας διάφορα προπονητικά κέντρα απ' όπου αντλούσαν φθηνούς, νεαρούς και ταλαντούχους ποδοσφαιριστές.

Ορισμένες φορές η αξία μεταπώλησης αυτών των ταλαντούχων αθλητών ήταν τόσο υψηλή, που η συστηματική λεηλασία των Αφρικανών ποδοσφαιριστών έγινε κάτι παραπάνω από μια οργανωμένη οικονομική διαδικασία. Μετατράπηκε σε στυγνό και απροκάλυπτο δουλεμπόριο. Μόνο στη Γαλλία, μη κυβερνητικές οργανώσεις εκτιμούν ότι από το 2002 περισσότεροι από 7.000 νεαροί Αφρικανοί ηλικίας 15-22 χρόνων έπεσαν θύματα κάποιων δήθεν μάνατζερ που τους υπόσχονταν πλούτη και δόξα. Ολα αυτά τα παιδιά κατέληξαν να περιπλανώνται στους δρόμους, αναζητώντας τροφή και στέγη. Η πλειονότητα των Αφρικανών ποδοσφαιριστών κατευθυνόταν σχεδόν αποκλειστικά στην Ευρώπη, εκεί που υπήρχαν οι πλούσιες ποδοσφαιρικές ομάδες, εκεί που οι Αφρικανοί μπορούσαν να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή.

Πού «εκκολάπτονται» όμως αυτά τα ποδοσφαιρικά «μαύρα διαμάντια»; Στην Ακρα υπολογίζεται ότι λειτουργούν πάνω από 500 αναγνωρισμένες ή μη ακαδημίες ποδοσφαίρου. Με «βιβλικά» ονόματα, όπως «Γιοι του Μωυσή» και «Λάτρεις του Χριστού», τα περισσότερα φυτώρια λειτουργούν παράνομα υπό την ανοχή των αρχών σε εγκαταστάσεις που θυμίζουν κάτι μεταξύ γηπέδου και αποξηραμένης λίμνης. Θαμπωμένοι από τη λάμψη και τα συμβόλαια Αφρικανών σούπερ σταρ, χιλιάδες γονείς ξεπουλούν μικρές περιουσίες για να γίνουν τα παιδιά τους δεκτά στις ποδοσφαιρικές σχολές. Κάποιοι βρίσκουν τον δρόμο τους, κυρίως μέσω των εθνικών ομάδων νέων των χωρών τους. Η πλειονότητα, όμως, των «μαθητευόμενων» δεν κάνει ποτέ το «άλμα» για την Ευρώπη και την εγκαταλείπουν έχοντας ξοδέψει 3.000 δολάρια έκαστος για «δίδακτρα» δύο - τριών χρόνων. Οι υπόλοιποι -υπολογίζονται σε 30.000 τα τελευταία πέντε χρόνια-, αφού επιλεχθούν από ατζέντηδες αμφιβόλου αξιοπιστίας, πατούν τελικά σε ευρωπαϊκό έδαφος. Άλλοι αφήνονται αβοήθητοι, μερικές εκατοντάδες δοκιμάζονται από κάποιο σύλλογο και ακόμα λιγότεροι καταφέρνουν να βρουν συμβόλαιο, αφού πρώτα εκχωρούν στον εκπρόσωπό τους μέρος του... εαυτού τους για τα επόμενα χρόνια.

Η εμμονή για ποδοσφαιρική λύτρωση από τη φτώχεια έχει κυριεύσει εκατομμύρια αφρικανικές οικογένειες. Χαρακτηριστικό αυτής της φρενίτιδας ήταν η μαζική συμμετοχή το 2008 σε παιδομάζωμα της φημισμένης αθλητικής ακαδημίας Aspire του Κατάρ. Οι υπεύθυνοί της αναζητούσαν 23 εφήβους για τη στελέχωση ομάδας ποδοσφαίρου και για το λόγο αυτόν έστησαν δεκάδες camps σε αφρικανικό έδαφος, στα οποία δοκιμάστηκαν περισσότερα από 750.000 παιδιά!



Αφέντες και Δούλοι

Όπως είναι φυσικό, η αυξημένη ζήτηση για ένα εισιτήριο στο όνειρο έχει οδηγήσει στην προσφορά μιας σειράς «υπηρεσιών», τις οποίες ελέγχουν οργανωμένα κυκλώματα με τη βοήθεια διεφθαρμένων κυβερνητικών αξιωματούχων. Πέριξ των ακαδημιών στην Άκρα δικτυωμένοι μεσάζοντες αναλαμβάνουν να βγάλουν γκανέζικο διαβατήριο σε παιδιά από άλλες χώρες, ώστε στο μέλλον να έχουν δυνατότητα συμμετοχής στις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας. Έναντι μερικών εκατοντάδων δολαρίων, τους εξασφαλίζουν 30ήμερη βίζα στη χώρα όπου αναμένεται να δοκιμάσουν την τύχη τους, ενώ αν τα χαρτιά τους δεν είναι «καθαρά» ή δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα για αγορά αεροπορικών εισιτηρίων, τους εξασφαλίζουν πρόσβαση σε παράνομα ακτοπλοϊκά δρομολόγια. Ένα τέτοιο ακολούθησε τον Μάρτιο του 2007 το εξαθλιωμένο καΐκι που ξεβράστηκε στην παραλία Λα Τεχίτα της Τενερίφης. Οι 130 στοιβαγμένοι επιβαίνοντες βρέθηκαν αφυδατωμένοι, στα όρια της κατάρρευσης. Όλοι δήλωσαν ότι είχαν προορισμό τη Γαλλία για να δοκιμαστούν από συλλόγους με τη μεσολάβηση ατζέντηδων. Οι σύλλογοι που συμπεριλήφθηκαν στις καταθέσεις τους αρνήθηκαν οποιαδήποτε ανάμειξη, ενώ και τα ονόματα των ατζέντηδων αποδείχτηκαν ψεύτικα.

Αν οι ακαδημίες ποδοσφαίρου στην Άκρα και στο Αμπιτζάν είναι τα εκκολαπτήρια νέων αστέρων και υποψήφιων σκλάβων, το γρανάζι που κινεί τη μηχανή του ποδοσφαιρικού trafficking είναι οι (Ευρωπαίοι κυρίως) ατζέντηδες. Μόνο στο Βέλγιο, από τους 200 εκπροσώπους παικτών μόλις οι 30 έχουν άδεια ασκήσεων επαγγέλματος. Η δράση των υπολοίπων έγινε αντικείμενο καταγγελίας το 2005 από τον Φλαμανδό -τότε- γερουσιαστή Ζαν Μαρί Ντεντεκέρ, ο οποίος μεταξύ άλλων ανακοίνωσε την έναρξη έρευνας σχετικά με την παράνομη διακίνηση 442 Νιγηριανών ποδοσφαιριστών από κυκλώματα που είχαν άκρες ακόμα και στην πρεσβεία της αφρικανικής χώρας. Τα δύσκολα, ωστόσο, άρχισαν όταν εκδήλωσε την πρόθεσή του να ταξιδέψει ο ίδιος στη Νιγηρία για να διερευνήσει τυχόν διασυνδέσεις Βέλγων αξιωματούχων με ντόπιους διεφθαρμένους. Οι απειλές για τη ζωή του άρχισαν να πέφτουν βροχή και η έρευνα ματαιώθηκε.

Μεγάλοι παίκτες κάνουν καριέρα στις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές ομάδες, όμως ο τρόπος που στρατολογήθηκαν για τη μεγάλη καριέρα είναι κάθε άλλο παρά τίμιος. Επί της ουσίας, γίνεται μια πλύση εγκεφάλου στους αθλητές και έτσι γίνονται πειθήνια όργανα των επιτήδειων.

Ο Λιβεριανός παλιός άσος της Μίλαν Ζορζ Γουεά ήταν από τους πρώτους που μίλησε για το θέμα σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Gazetta dello Sport». «Έπεσα θύμα αυτών των ανθρώπων. Εγώ δεν έχω προσωπικά παράπονο για την καριέρα μου. Ενδεχομένως με βοήθησαν. Όμως τη μερίδα του λέοντος την πήραν αυτοί. Ξέρετε, αυτοί καθορίζουν τα πάντα, ακόμα και τον χρόνο συμμετοχής. Γίνονται ακόμη και προπονητές. Το σύστημα είναι άθλιο», είπε και συνέχισε: «Εγώ μπορώ να πω ότι ήμουν από τους τυχερούς. Όμως πιστεύω ότι ήμουν καλός. Πάρτε, όμως, και την άλλη εκδοχή. Δεν είναι δυνατόν όλοι οι Αφρικανοί παίκτες να είναι οι καλύτεροι του κόσμου. Κοροϊδεύουν να παιδιά ότι θα τους πάνε στις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης, όμως η κατάληξη είναι εντελώς διαφορετική. Παίρνουν τη μίζα τους οι ατζέντηδες, τους πάνε σε ομάδες κατώτερης κατηγορίας και δυναμικότητας και παίζουν μπάλα για ένα κομμάτι ψωμί. Αφήστε που δεν παίρνουν ακόμη κι αυτό». Ο Λιβεριανός τόνισε ότι: «Για όλα αυτά μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει και η FIFA. Δεν μπορεί, ή, μάλλον, δεν θέλει να ελέγξει αυτούς τους ανθρώπους. Όπου ομάδα και μάνατζερ. Αν πραγματικά ενδιαφερόταν για το συμφέρον του εργαζόμενου ποδοσφαιριστή, δεν θα διαπραγματευόταν για αυτονόητα πράγματα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που άλλα υπογράφουν και άλλα παίρνουν. Αυτό συντηρεί μια νοσηρή κατάσταση που δεν ξέρω πού θα φτάσει. Μιλάμε για πλήρη εκμετάλλευση».

Ένας άλλος σπουδαίος παίκτης, ο Ζινεντίν Ζιντάν, πολλές φορές έχει έρθει σε κόντρα με αυτήν την κατάσταση. «Στις χώρες της Αφρικής έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους πολλοί άνθρωποι που προσπαθούν να παραπλανήσουν πολλά νέα παιδιά που είναι καλοί παίκτες, προκειμένου να τους φέρουν σε ομάδες ως ταλέντα, να τους πετάξουν ένα κομμάτι ψωμί και να γίνουν δυνάστες τους», είπε μιλώντας στη γαλλική εφημερίδα “L'Equipe”. Κλείνοντας τη συνέντευξή του σημείωσε ότι: «Πρέπει κάτι να γίνει. Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Ως πότε θα γίνεται αυτό; Το ποδόσφαιρο είναι θέαμα, είναι άθληση, είναι γιορτή. Δεν μπορεί όλα να είναι εμπόριο. Και το λέω εγώ κάνοντας αυτοκριτική που ήμουν χρόνια σε αυτά τα γρανάζια».



Αφρικανοί ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα

Με την ίδρυση της Σούπερ Λινγκ, την ένταξη του ποδοσφαίρου στο αθλητικό στοίχημα, τη νεοφιλελεύθερη διαχείριση από όλες τις κυβερνήσεις της τελευταίας δεκαετίας, την απαξίωση κάθε κοινωνικής λειτουργίας του αθλητισμού, σταδιακά ξεκαθαρίζει το τοπίο και ο τρόπος με τον οποίο οι ελληνικές ΠΑΕ θα πάρουν μέρος στη διανομή της πίτας. Ανακάλυψαν τον ρόλο του διαμετακόμιση των νεαρών Αφρικανών ποδοσφαιριστών. Ουσιαστικά το ελληνικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο ξεπέρασε τα πρώτα δειλά του βήματα κι έχει πλέον συνδεθεί με το παγκόσμιο δίκτυο εκμετάλλευσης και προώθησης νεαρών στην ευρωπαϊκή αγορά, κάτι το οποίο συνήθως προβάλλεται από τα γραφεία τύπου των ΠΑΕ ως ύπαρξη ομάδας σκάουτινκ και συναντά τα εγκωμιαστικά σχόλια των αθλητικών εντύπων. Χωρίς υπερβολή, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι ελληνικές ΠΑΕ λειτουργούν -με νομότυπο τρόπο βέβαια- όπως οι Τούρκοι λαθρέμποροι, που γεμίζουν καραβιές μεταναστών και τους αδειάζουν στις ακτές του Αιγαίου. Έτσι, οι ελληνικές ομάδες, έχουν γεμίσει με κάθε λογής Αφρικανούς και Λατίνους παίκτες, οι περισσότεροι αμφιβόλου αξίας, που κάνουν μια στάση στην Ελλάδα ελπίζοντας στη μεταπήδησή τους σε πιο ανεπτυγμένη ποδοσφαιρικά χώρα. Οι καλύτεροι από αυτούς γίνονται έρμαιο στις διαθέσεις ομάδων και μάνατζερ που διατηρούν κατά 50% τα δικαιώματα επί της αθλητικής τους ύπαρξης. Οι Έλληνες παίκτες από την άλλη μεριά παίζουν πια συμπληρωματικό ρόλο στις ομάδες, ίσα ίσα για να καλύπτεται ο κανονισμός της ΟΥΕΦΑ περί υποχρεωτικής ύπαρξης γηγενών ποδοσφαιριστών.



Συγκλονιστικές ιστορίες

Ο Ζαϊρινός Μουγκάντι Τσιμάνγκα απεβίωσε στις 30 Απριλίου 1995, κατά τη διάρκεια ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ Ελευσίνας - Ατρόμητου, μολονότι είχε σοβαρό και διαγνωσμένο πρόβλημα στον θώρακα. Δεν είχε την… πολυτέλεια της ιατροφαρμακευτικής και ασφαλιστικής κάλυψης, για να μπορέσει να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Αν σταματούσε να αγωνίζεται, θα έπρεπε να επιστρέψει στην πατρίδα του… Ούτε λόγος να γίνεται! Ο Ευγένιος Φομούμποντ, πρώην παίκτης του Άρη, το 2004, στην προσπάθειά του να προλάβει το τρένο από Αθήνα για Θεσσαλονίκη, όπου θα μετέβαινε για να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο, είδε το χέρι του σχεδόν να πολτοποιείται σε πόρτα του συρμού. Τόση ήταν η επιθυμία του να αγωνιστεί στην Ελλάδα. Οι παράγοντες των κιτρινόμαυρων είχαν μείνει άναυδοι από την αιμορραγία, ενώ ο Αφρικανός προσπαθούσε να τους εξηγήσει ότι ήταν ο μόνος τρόπος για να μπει στο βαγόνι που έφευγε, καθώς δεν είχε χρήματα για να αγοράσει άλλο εισιτήριο! Ήθελε δε να δείξει τόσο πολύ θετικά δείγματα «ποδοσφαιρικής γραφής», που κατανάλωσε σαν καραμέλες όλα τα αναλγητικά χάπια που του χορήγησε ο γιατρός της ομάδας, πιστεύοντας ότι έτσι θα ανάρρωνε πιο γρήγορα από τον τραυματισμό του και θα έθετε τον εαυτό του στη διάθεση του προπονητή του μια ώρα αρχύτερα!

Μισθοί πείνας, αμοιβές που καταβάλλονταν σε είδος (φαγητό, διαμονή, ένδυση κ.λπ.) και όχι σε ρευστό, «διπλά συμβόλαια» είναι η συνήθης κατάσταση. Αν ο «μαυρούκος» αναδεικνυόταν σε λαχείο, όπως ο Γκανέζος Σαμ Τζόνσον της Καλαμάτας, που ο πρόεδρος της «μαύρης Θύελλας» Σταύρος Παπαδόπουλος τον αγόρασε με 25 εκατομμύρια δραχμές και τον πούλησε με 250 εκατομμύρια στην Άντερλεχτ, ακόμα καλύτερα! Ο ΟΦΗ όμως δεν είχε αυτή τη διορατικότητα και δεν καρπώθηκε τα έσοδα μεταγραφής από τον ισχνό νεαρό από το Μάλι Μαχαμαντού Ντιαρά, πριν αυτός μετεγγραφεί αρχικά στη Φίτεσε Άρνεμ, μετά στη Λυόν και τέλος Ρεάλ Μαδρίτης. Ας πρόσεχε!

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=550672

Η Ντέιζι Λόου χορεύει για μας... Ωραίο Video και ακόμα πιό ωραίο κορίτσι

Daisy Lowe for UK esquire HD from Greg Williams on Vimeo.

Πιείτε γάλα...

από το paratolmo

Διαδικτυακά όλοι οι αγώνες του Μουντιάλ. Με υψηλή ανάλυση και ποιότητα

Πατήστε στο παρακάτω λινκ

http://www.eurovisionsports.tv/
Υπάρχει κάτω αριστερά η επιλογή κάποιων ξένων ευρωπαϊκών καναλιών(channels) όπου μπορείτε να ακούτε και σχολιασμό εκτός από τις βουβουζέλες.

Αν θέλετε και περιγραφή στα Ελληνικά πατήστε εδώ

Τρομερή μελαχρινή η Φεντερίκα Ριντόλφι

Η Τζούλια Αλεξανδράτου στο Nitro που κυκλοφορεί: «Είμαι μεγάλη πόρνη. Ε, και;»

Μεταξύ άλλων δήλωσε στο περιοδικό Nitro:

«Όσοι λένε ότι αυτοκαταστρέφομαι, ας σκεφτούν πόσο τραγικό είναι να καταστρέφομαι επί επτά χρόνια όντας διαρκώς στην επικαιρότητα. Είναι τόσο θλιβερό... πραγματικά λυπάμαι για μένα, για τα τόσα εκατομμύρια ευρώ που κερδίζω, την τόση αποδοχή από τον κόσμο. Και την τόση ομορφιά, βέβαια, γιατί δε νομίζω να έχει καμία άλλη την ομορφιά μου ή τη δόξα που έχω εγώ στα 23 μου. Δυστυχώς, γι’ αυτό με λυπούνται, διότι δεν μπορούν να έχουν αυτά που έχω εγώ. Και τσαλακώνεται κάποιος που ξέρει καλά ποιος είναι. Μακάρι μάλιστα να τσαλακωθώ κι άλλο, για να βγάλω ακόμη περισσότερο τον εαυτό μου προς τα έξω. Εγώ είμαι άτομο διαστροφικό. Μπορεί να φαίνεται ότι καταστρέφομαι - αλλά πώς καταστρέφομαι; Η υγεία μου είναι μια χαρά, κάνω αυτό που μου αρέσει, είμαι πιο λογική από τους λογικούς».

To video της χρονιάς. Ντοκουμέντο από την ενδοεπικοινωνία των διαιτητών στο Ελλάδα-Σουηδία

Ντοκουμέντο από την ενδοεπικοινωνία των διαιτητών στο Ελλάδα-Σουηδία from sportena on Vimeo.

Πώς να εξουδετερώσετε τις συζύγους για να δείτε Μουντιάλ

1. Αν είναι σχέση, δεσμός, επίδεσμος, μικρό το κακό, τάζετε γάμο και ξεμπερδεύετε. Αν το έχετε κάνει σε άλλες 4 διοργανώσεις είναι πρόβλημα. Διαβάστε και τις υπόλοιπες οδηγίες που ισχύουν για τους παντρεμένους

2. Τις συνοδεύετε στο Sex and the City II, κάνοντας το ανταλλαγή με 5 ματς μετά τους ομίλους.

3. Κάντε τις προμήθειες σας με φυσικότητα. «Το βαρελάκι μπύρα μωρό μου έρχεται φθηνότερα». «Κοίτα τι όμορφη που είναι η πάνα του μωρού με τα νουμεράκια στον ποπό» (κυκλοφορούν όντως)

4. Δίνετε την τελευταία πιστωτική με υπόλοιπο αγορών (δεν συνίσταται, είναι λύση δαπανηρή)

5. Τις προτρέπετε να επισκεφτούν θείες, θείους, παλιές συμμαθήτριες

6. Τις στέλνετε με τα παιδιά πρόωρες διακοπές. «Να πάρουν τον αέρα τους, ξέρεις πόσο ανεβαίνουν αγάπη μου οι ρύποι και τα μικροσωματίδια καλοκαίρι στην Αθήνα;»

7. Τους τάζετε διακοπές στο μέρος που δεν πάτε πεισματικά τα τελευταία 10 χρόνια.

8. Για τους μερακλήδες που έχουν και σχέση και σύζυγο, τα πράγματα είναι ζόρικα. Θα θυσιάσουν κάποια ματς σίγουρα, εκτός αν κάνουν τις συστάσεις και τις αφήσουν να σκοτώνονται.

9. Αφιερώστε τους αυτό το Σαββατοκύριακο. Το επόμενο θα είναι μετά από 40 μέρες

10. Αν βγαίνετε με μοντέλο, θυσιάστε κάποια ματς στους ομίλους. Οι φίλοι σας θα σας κατανοήσουν.

11. Αποπροσανατολίστε τον εχθρό με άλλα θέματα: το αυτοκίνητο που τράκαρε, το πουκάμισο/φαγητό που έκαψε, τον πληθωρισμό, την καταστροφή του κόσμου το 2012. «Θες να χάσω το τελευταίο Μουντιάλ της ανθρωπότητας;»

ΠΗΓΗ: antinews.gr

Ανέκδοτο. "Ο κόκορας !!!"

Κάποτε έψαχνε κάποιος αγρότης έναν νταβραντισμένο κόκορα για το κοτέτσι του, με τις 180 κότες. Αγοράζει έναν που έμοιαζε αρχοντικός.


Μόλις μπαίνει στο κοτέτσι και βλέπει 180 κότες, κάνει "κικιρίκου"...και... ψοφάει.

Αγοράζει άλλον, που έδειχνε αγέρωχος, μονομάχος κόκορας, με
στιλπνό φτέρωμα.
Μόλις μπαίνει στο κοτέτσι, κουτουπώνει 2 κότες, κάνει "κικιρίκου" και ψοφάει.



Απελπισμένος ο τύπος ξαναπηγαίνει στον έμπορο και του λέει:

- Ή μου δίνεις έναν άξιο κόκορα, ή θα σου τα κάνω λαμπόγυαλο!!!



Του δίνει ο έμπορας έναν κόκορα ξεπουπουλιασμένο και καχεκτικό, ένα πλάσμα στα πρόθυρα να πέσει κάτω.



- Δεν ήθελα να σου τον δώσω, γιατί είναι λίγο περίεργος, αλλά μια και επιμένεις...

- Παραξενευμένος ο τύπος τον βάζει στο κοτέτσι.

Με το που βλέπει τις κότες ο κόκορας, ξαφνικά γεμίζει αέρα, φουσκώνει, γουρλώνουν τα μάτια του, κάνει ΚΙΚΙΡΙΚΟΥΟΥΟΥΟΥΟΥ και παίρνει αμπάριζα, και τρέχοντας πηδάει τη μια κότα μετά την άλλη, ώσπου κάνει το γύρο και των 180 .....δυο φορές!

Οι κότες είχανε μείνει στα άχυρα με ένα ηλίθιο χαμόγελο ευτυχίας. Ανήσυχος ο αγρότης πάει να τον πιάσει, αλλά ο κόκορας του ξεφεύγει από το κοτέτσι.

Κυνηγώντας τον ο αγρότης, βλέπει σπαρμένο το δρόμο με ζωάκια που είχαν ένα ηλίθιο βλέμμα ευτυχίας:
γουρούνια, σκύλους, γάτες, γαϊδούρια, άλογα, πάπιες, χήνες,
σκίουρους, αλεπούδες, ακόμα και χελώνες και... σκαντζόχοιρους κι όλα τα ζωάκια του δάσους ανάσκελα!!!


Ώσπου μετά από λίγο, βλέπει τον κόκορα πεσμένο ανάσκελα, ημιθανή, με τη γλώσσα έξω κι από πάνω του να φέρνουνε κύκλο καμιά 10αριά όρνια.



Πανικόβλητος που χάνει τέτοιο απίστευτο ζώο, τρέχει κοντά του και τον παρακαλεί:



- Μη μου ψοφήσεις κι εσύ αρχηγέ!!!



Οπότε του απαντάει ο κόκορας:



- Φύγε ρε μαλάκα.... Θα μου διώξεις τα όρνια!!

Αναρτήθηκε από τον Αλέξανδρο Βαρελογιάννη

Ανέκδοτο...."έχω Εντολές"...

Ο Θεός πήγε στους γερμανούς και είπε "έχω Εντολές για σας που θα κάνουν τις ζωές σας καλύτερες".
Και οι γερμανοί ρώτησαν: "τι είναι εντολές;"
Και ο Θεός εξήγησε: "κανόνες ζωής".
"Μπορείς να μας δώσεις ένα παράδειγμα;"
"Να μη σκοτώνετε".
"Να μη σκοτώνουμε; Δεν ενδιαφερόμαστε".

Έτσι Εκείνος πήγε στους ιταλούς και είπε "έχω Εντολές".
Και οι ιταλοί ζήτησαν ένα παράδειγμα, και ο Κύριος είπε "να μην κλέβετε".
"Να μην κλέβουμε; δεν ενδιαφερόμαστε".

Τότε Εκείνος πήγε στους γάλλους και είπε "έχω Εντολές".
Οι γάλλοι ζήτησαν ένα παράδειγμα και ο Κύριος είπε "να μην επιθυμείτε τη γυναίκα του γείτονα"..
"Να μην επιθυμούμε τη γυναίκα του γείτονα; δεν ενδιαφερόμαστε".

Τότε ο Κύριος πήγε στους εβραίους και είπε, "έχω Εντολές".
"Εντολές;" ρώτησαν, "και πόσο κάνουν;"
"Είναι δωρεάν".
"Θα πάρουμε δέκα".

Ο Χρόνης Μίσσιος διαβάζει Χρόνη Μίσσιο

Αναρτήθηκε από τον Αλέξανδρο Βαρελογιάννη

H Kelly Brook είναι πανέμορφη

Φ-Α-Ν-Τ-Α-Σ-Τ-Ι-Κ-Η κορυφαία !!!

Εννοείται πως θα έβαζα τον κλαψιάρη να αστοχήσει (μου θέλει και άγαλμα! Ουστ!).

Τρομερός ο Καναβάρο (capitano) με το χαμόγελο της επιτυχίας, το βλέμμα του
γαλανομάτη Ρούνεϊ με τα μούσια της εγκατάλειψης μέσα στο τροχόσπιτο, αλλά και το "ροναλντίνειο" χορό του Κόμπι Μπράιαντ...

Η Madonna πριν από το photoshop. Φωτογραφίες για την καμπάνια της Louis Vuitton πριν από την επεξεργασία

Βουτιά στη βαθύτερη τρύπα της θάλασσας...

Για το video αυτό οτι και να πεις ειναι λίγο. Σβήστε τα φώτα, ανοίξτε τα ηχεία, βάλτε το full screen και χαλαρώστε για 3 λεπτά. Ειναι η βουτία του Guillaume Nery στη βαθύτερη υποθαλάσσια τρύπα του κόσμου βάθους 200 μέτρων που βρίσκεται στη Belize.

Η αυτοκτονία ενός πολιτικού που κατηγορήθηκε για χρηματισμό μπροστά στις κάμερες...

O Budd Dwyer ήταν πολιτικός που γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1939 στο St Charles, του Missouri. Ειχε πολιτική σταδιοδρομία στην πολιτεία της Πενσυλβάνια, που ηταν γερουσιαστής, και ταμίας της γερουσιας. Στα τέλη του 1986,ο Dwyer ήταν επιφορτισμένος με το να αποδεχθεί κατηγορια δωροδοκίας 300.000 δολάρια για να βοηθήσει την εταιρεία Computer Associates να επιτύχει μια σύμβαση ύψους 4,6 εκατ. δολαρίων.Είχε προβλήματα ομως στην νομική υπεράσπιση.Ανίκανος να αποδείξει την αθωότητα ειχε δεχθεί υπόμνημα, που αντιμετώπιζε μια ποινή των 55 χρόνων φυλάκισης και πρόστιμο 300.000 δολαρίων. Στις 22 Ιανουαρίου 1987, μια ημέρα πριν εκδώσει την απόφασή του το δικαστηριο, ζήτησε μια συνέντευξη τύπου στην οποία συμμετείχαν αρκετοι τηλεοπτικοι σταθμοι, στην Πολιτεία της Pennsylvania, και άρχισαν να μεταδίδουν ζωντανά την εκδήλωση.Ο Dwyer έκανε μια σύντομη ομιλία με την οποία διακήρυξε την αθωότητά του για τελευταία φορά. Μετά την παράδοση τριών φακελων σε τρεις από τους συναδέλφους του, πηρε ενα τέταρτο φάκελο που ειχε και.....

Προσοχή ! Αν έχετε πρόβλημα μην δείτε το video είναι τρομακτικό....

http://paratolmo.blogspot.com/

Η 19χρονη Γερμανίδα Lena Meyer-Landrut Η νικήτρια της Eurovision...

Σταλινικό Photoshop

Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου: Ψεύτικες Εικόνες - "Ψέματα σε ζωντανή σύνδεση".

http://www.tvxs.gr/v15623

Πολλά χρόνια πριν από την ανακάλυψη του photoshop, οι σταλινικοί νεκροθάφτες της Οκτωβριανής Επανάστασης και του Μπολσεβικισμού αναδεικνύονταν σε "μαιτρ" του μοντάζ και της πλαστογραφίας.

Μεγάλες αλλαγές στην οργάνωση των ομάδων από την ΟΥΕΦΑ

Την περικοπή των υπέρογκων ποσών που δαπανώνται στο ποδόσφαιρο αποφάσισε η εκτελεστική επιτροπή της ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας την Πέμπτη (27/05) σε σύσκεψή της στη Νιόν, φέρνοντας νέα δεδομένα στις μεταγραφικές κινήσεις στη Γηραιά Ηπειρο.

Η UEFA αποφάσισε την εφαρμογή του οικονομικού Fair Play, σύμφωνα με το οποίο οι σύλλογοι θα υποχρεώνονται να ξοδεύουν ποσά ανάλογα με τα έσοδά τους. Ετσι, από τη σεζόν 2014-15, όποιος σύλλογος δεν παρουσιάζει κέρδη στον ισολογισμό του θα χάνει το δικαίωμα συμμετοχής στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

"Οι νέοι κανονισμοί τελικώς εγκρίθηκαν ομόφωνα. Ο βασικός κανόνας είναι η απαίτηση για break even (σ.σ. ισορροπία εσόδων-εξόδων), με περίοδο προσαρμογής τριών ετών. Σίγουρα δεν θα το δεχθούν εύκολα όλοι, αλλά καταλαβαίνουν ότι είναι απαραίτητο. ν κάποιοι σύλλογοι θέλουν να ξοδεύουν 50,60 ή 70 εκατομμύρια ευρώ, γιατί όχι; Αρκεί βέβαια τα χρήματα αυτά να προέρχονται από τα έσοδά τους", δήλωσε ο γενικός γραμματέας της UEFA, Τζιάνι Ινφαντίνο

Σκοπός της απόφασης αυτής είναι να σταματήσει η αλόγιστη δαπάνη των συλλόγων και η έλλειψη μέτρου στις αμοιβές των παικτών, που με τα τελευταία μεταγραφικά δεδομένα εκτοξεύτηκαν στα ύψη. Συνοπτικά, οι ευρωπαϊκές ομάδες θα πρέπει να περιοριστούν ώστε τα έξοδά τους να μην είναι περισσότερα από τα έσοδά τους.

Πλέον, στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις θα συμμετέχουν μόνο οι σύλλογοι που θα παρουσιάζουν κέρδη, ενώ όσοι έχουν οφειλές θα αποκλείονται. Τα έσοδα των ομάδων θα προέρχονται από τηλεοπτικά δικαιώματα, εισιτήρια, χορηγίες και έσοδα από διοργανώσεις.

Μέτρα και εφαρμογές

Για να είναι σίγουρη για την εφαρμογή του μέτρου, η UEFA δημιούργησε μία ομάδα οικονομικού ελέγχου των συλλόγων, με επικεφαλής τον πρώην πρωθυπουργό του Βελγίου, Ζαν-Λικ Ντεάν, που θα είναι υπεύθυνη για την διεξοδική διερεύνηση των ισολογισμών, αλλά και την εφαρμογή της μεθόδου αδειοδότησης. Ο κανονισμός αυτός θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιουνίου 2011, ενώ η σεζόν 2014-15 θα είναι η πρώτη κατά την οποία θα αποκλείονται από τις διασυλλογικές διοργανώσεις οι σύλλογοι με οφειλές.

Να σημειωθεί ότι οι ομάδες θα αξιολογούνται επί τρία συναπτά έτη, διάστημα κατά το οποίο θα δικαιούνται να έχουν απώλειες μέχρι 5 εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, στο οικονομικό Fair Play δεν υπολογίζονται τα έξοδα για κατασκευή γηπέδου ή τμημάτων υποδομών, καθώς στόχος είναι να περιοριστούν οι εξωπραγματικές δαπάνες για αγορές ή αποδοχές ποδοσφαιριστών.

Τέλος, οι επενδυτές έχουν το δικαίωμα να ενισχύουν τους συλλόγους έναντι ποσού 45 εκατομμυρίων ευρώ συνολικά, για τις περιόδους 2013-14 και 2014-15, ενώ για τις τρεις επόμενες σεζόν, το ποσό θα μειωθεί στα 30 εκατομμύρια ευρώ συνολικά.

Κουιζάκι...Ποιά από αυτές βγήκε Playmate 2010 ?

Ο άνθρωπος μαϊμού.

Η ΕΚΤ προκάλεσε την ελληνική κρίση με στόχο την πολιτική ενοποίηση της ΕΕ

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ασκούσε πολιτική ραγδαίας πιστωτικής επέκτασης στις χώρες της γεωγραφικής περιφέρειας της ευρωζώνης και μηδενικής επέκτασης στη Γερμανία, προκαλώντας ασύμμετρους οικονομικούς κύκλους εντός τη ζώνης και φούσκες που οδήγησαν στην παρούσα κρίση, είπε, μιλώντας στο naftemporiki.gr ο καθηγητής Διεθνούς Τραπεζικής στο πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον και διευθύνων σύμβουλος της Providence Asset Management Ρίτσαρντ Βέρνερ.



Μάλιστα ο καθηγητής τονίζει ότι οι αρχιτέκτονες της Συνθήκης του Μάαστριχτ, που σύμφωνα με τον ίδιο επιθυμούσαν τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, γνώριζαν ότι το σύστημα του ευρώ δεν θα λειτουργούσε χωρίς την ύπαρξη ενός ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών, η δημιουργία του οποίου θα απαιτούσε να υπάρξει μία κρίση.

Το μοναδικό λογικό συμπέρασμα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι «οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και της ΕΚΤ» δημιούργησαν την κρίση αυτή με στόχο την πολιτική ενοποίηση της ΕΕ.

Ο Γερμανός καθηγητής μας μίλησε με αφορμή πρόσφατο άρθρο του στην ιαπωνική εφημερίδα Yiomiuri, στο οποίο υποστήριζε ότι η ΕΚΤ πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες ως προς την κρίση χρέους της Ελλάδας.


Ακούστε όλη τη συνέντευξη
Ποιος ήταν ο ρόλος της ΕΚΤ στο ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης;

«Ο βασικός της ρόλος ήταν στα χρόνια πριν το ξέσπασμα της κρίσης - είναι ένας ρόλος που δεν είναι ευρέως γνωστός, κάτι στο οποίο έχει συμβάλει και η ίδια η ΕΚΤ. Αυτό που μας λέει η ΕΚΤ, όπως και άλλες κεντρικές τράπεζες, είναι ότι τα επιτόκια είναι το κύριο εργαλείο άσκησης της νομισματικής πολιτικής. Τώρα, ειδικά στην περίπτωση της Ευρώπης, είναι εύκολο να αποδείξουμε ότι αυτό δεν ισχύει, καθώς τα επιτόκια ήταν ίδια για όλες τις χώρες της ευρωζώνης αλλά τα μέλη της βρίσκονταν σε πολύ διαφορετικές φάσεις του οικονομικού κύκλου. Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι οι κύκλοι αυτοί δεν καθορίζονταν από τα επιτόκια. Ποια ήταν λοιπόν η αιτία; Προκύπτει ότι ήταν ένας άλλος νομισματικός παράγοντας που βρίσκεται υπό την εποπτεία της ΕΚΤ, δηλαδή το ύψος των πιστώσεων. Όλοι θα συμφωνούσαν ότι ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών είναι να ελέγχουν την προσφορά χρήματος και συνεπώς τη δημιουργία πιστώσεων, τη χορήγηση τραπεζικών δανείων.

Αν κοιτάξουμε τι έκανε η ΕΚΤ, η εικόνα που προκύπτει είναι ασυνήθιστη. Μόλις ιδρύθηκε ως η κεντρική τράπεζα της ζώνης του ευρώ, ακολούθησε την εξής πολιτική. Κατ’ αρχήν έκλεισε τελείως τη «βρύση» των δανείων στη Γερμανία - η πιστωτική επέκταση των τραπεζών πήγε από περίπου 10% σχεδόν αμέσως στο μηδέν , και έχει παραμείνει γύρω στο μηδέν έκτοτε. Αυτό εξηγεί γιατί η γερμανική οικονομία είχε πολύ χαμηλή ανάπτυξη από τότε που ιδρύθηκε η ΕΚΤ. Την ίδια στιγμή, η ΕΚΤ δημιούργησε τεράστια πιστωτική επέκταση στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και, μόλις μπήκε και αυτή στο ευρώ [EUR=X] , στην Ελλάδα,. Η πιστωτική επέκταση των τραπεζών έχει υπάρξει διψήφια, σε μερικές χώρες στα επίπεδα του 20 με 30% σε ετήσια βάση.

Άλλη μία σημαντική πληροφορία, που πολλοί δεν γνωρίζουν είναι – τι εννοούμε όταν λέμε χρήμα; Οι περισσότεροι νομίζουν ότι είναι τα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα που εκδίδει η κεντρική τράπεζα. Στην πραγματικότητα τα χρήματα των κεντρικών τραπεζών είναι μόλις 2% ή και 1% της συνολικής προσφοράς χρημάτων. Από πού προέρχεται το υπόλοιπο 98%; Η απάντηση είναι ότι η προσφορά χρήματος δημιουργείται από το τραπεζικό σύστημα, που είναι και ο λόγος για τον οποίο οι τράπεζες είναι τόσο σημαντικές και ο λόγος για τον οποίο ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών είναι να εποπτεύουν τις τραπεζικές πιστώσεις. Η χορήγηση τραπεζικών δανείων είναι στην πραγματικότητα δημιουργία χρήματος. Αυτό που έκανε η ΕΚΤ ήταν να δημιουργήσει ραγδαία ανάπτυξη των δανείων, στην πραγματικότητα φούσκες τεραστίων διαστάσεων, στις περιφερειακές γεωγραφικά χώρες, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ελλάδα, τη στιγμή που στη Γερμανία έκλεισε τη «βρύση».

Οι επιπτώσεις είναι ξεκάθαρες και, είχα προειδοποιήσει πριν από χρόνια γι’αυτό, όταν δημιουργείς φούσκες, αυτές θα σπάσουν, προκαλώντας ύφεση και κρίσεις. Το άλλο που συμβαίνει είναι ότι, όταν υπήρχε συνεχής ανάπτυξη, οι κυβερνήσεις, και όχι μόνο της Ελλάδας, θεωρούσαν ότι τα έσοδά τους ήταν σε ανοδική τροχιά, οπότε αύξαναν τις δαπάνες τους. Η ΕΚΤ λοιπόν ασκούσε λανθασμένη νομισματική πολιτική, που δημιούργησε μη βιώσιμες φούσκες και μη βιώσιμες κυβερνητικές δαπάνες, οπότε δεν έκανε σωστά τη δουλειά της. Όταν έσπασαν οι φούσκες είχαμε αυτό που μας συμβαίνει τώρα – τραπεζικές και δημοσιονομικές κρίσεις και, μέσω των αυξημένων δαπανών που οι κυβερνήσεις ενθαρρύνονταν να κάνουν, έχουμε το ζήτημα της κρίσης κυβερνητικού χρέους».

Η επόμενη ερώτηση είναι ασφαλώς γιατί να ακολουθήσει η ΕΚΤ τέτοιου είδους ασύμμετρη πολιτική;

«Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση. Βρίσκομαι αυτή τη στιγμή σε ένα συνέριο στο Λονδίνο. Παρών είναι και ένας από τους συγγραφείς της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Πρόκειται για τον κ. Ζακ Αταλί (σ.σ. είχε τελέσει σύμβουλος του πρώην προέδρου Φρανσουά Μιτεράν) ο οποίος ανέφερε κάποια αξιοσημείωτα πράγματα σχετικά με το ερώτημά σας. Όταν συντάσσαμε την συνθήκη του Μάαστριχτ, είπε ο ίδιος, γνωρίζαμε ότι το ευρώ θα περνούσε κρίση, γνωρίζαμε ότι το σύστημα δεν θα λειτουργούσε χωρίς τη δημιουργία ευρωπαϊκού υπουργείου Οικονομικών, δεν θα λειτουργούσε ποτέ, όπως είπε. Γνωρίζαμε ότι πρέπει να περάσουμε από μία κρίση ώστε να ιδρύσουμε ευρωπαϊκό υπουργείο οικονομικών. Αυτό λοιπόν το οποίο παρακολουθούμε τώρα είναι πραγματικά αξιοσημείωτο και έχει να κάνει πολύ λιγότερο με την Ελλάδα απ’ ό,τι νομίζει ο κόσμος. Έχει να κάνει πολύ περισσότερο με το σχέδιο της Ευρώπης, και όταν λέω Ευρώπη εννοώ εδώ τις Βρυξέλλες και τους τεχνοκράτες της ΕΚΤ, να δημιουργήσουν ένα νέο κράτος, μιλάμε για μία ιστορική στιγμή που αφορά στη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης.

Πριν τη συνθήκη του Μάαστριχτ είχαν καταφέρει να μεταφέρουν εποπτικές εξουσίες στις Βρυξέλλες. Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ μετέφεραν την εξουσία της νομισματικής πολιτικής στην ΕΚΤ. Αυτό που έλειπε ήταν το τρίτο βήμα – είχαμε την εποπτεία, τη νομισματική πολιτική, το τρίτο είναι η δημοσιονομική πολιτική. Όταν έχεις τη δύναμη να φορολογείς και να δαπανάς σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τη δύναμη να εκδίδεις ομόλογα και να αποφασίζεις πώς θα δαπανώνται τα χρήματα, και οι εθνικοί προϋπολογισμοί υπόκεινται σε ευρωπαϊκό έλεγχο, τότε όλα είναι πλήρη, έχεις δημιουργήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης και αυτό είναι που ήθελαν οι συντάκτες της Συνθήκης του Μάαστριχτ, όπως παραδέχονται τώρα.

Αυτό δίνει άλλη διάσταση στα όσα έκανε μέχρι τώρα η ΕΚΤ. Η τράπεζα ξαφνικά αποκάλυψε τις πραγματικές της προθέσεις πριν από μία εβδομάδα. Μέχρι τότε ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητη σε οποιονδήποτε υπαινιγμό ότι μπορεί να υποκύψει σε πολιτικές πιέσεις, τόνιζε ότι είναι ανεξάρτητο, αντικειμενικό ίδρυμα που επιχειρεί να πετύχει αποκλειστικά οικονομικούς στόχους. Υποστήριζαν ότι δεν υπακούν σε καμία κυβέρνηση, δεν υποκύπτουν σε πολιτικές πιέσεις. Ωστόσο πριν από μία εβδομάδα η ΕΚΤ αποκάλυψε ξαφνικά τις πραγματικές της προθέσεις, ότι έχει πράγματι πολιτικό χαρακτήρα, ότι χρησιμοποιεί τη νομισματική πολιτική για πολιτικούς στόχους, θέλοντας να δημιουργήσει ευρωπαϊκό υπερκράτος, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, με μία κεντρικά ασκούμενη δημοσιονομική πολιτική. Και αυτό γιατί συμφώνησε να αγοράσει ομόλογα εφόσον υπάρχει περισσότερος έλεγχος των εθνικών προϋπολογισμών από τις Βρυξέλλες.

Ακόμα δεν έχουμε φτάσει εκεί, δεν έχουν ακόμα πραγματοποιήσει όλους τους στόχους τους, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και της ΕΚΤ, οπότε δυστυχώς η κρίση θα συνεχιστεί. Ωστόσο η νομισματική πολιτική έχει συνδεθεί με τον πολιτικό στόχο της δημιουργίας ενός νέου έθνους-κράτους στην ΕΕ που θα ονομάζεται Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα είναι μόνο ένα πιόνι στο παιχνίδι»

Βασικά υπονοείτε ότι η ΕΚΤ προκάλεσε επίτηδες την κρίση στην Ελλάδα ώστε να υπάρξει στενότερη πολιτική ένωση εντός της ΕΕ και της ευρωζώνης;

«Νομίζω ότι αυτό είναι το μοναδικό συμπέρασμα στο οποίο μπορεί κανείς να καταλήξει. Αν κοιτάξει τα γεγονότα, την πολιτική που ακολούθησε η ΕΚΤ τα τελευταία δέκα χρόνια και τις δηλώσεις από τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και της τράπεζας, καθώς και των συντακτών της Συνθήκης του Μάαστριχτ, αυτών που επιθυμούν τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού κράτους, όλοι έλεγαν ότι θα έχουμε μια κρίση με το να δημιουργήσουμε μία κεντρική τράπεζα αλλά όχι ενιαία δημοσιονομική πολιτική. Και αντί να λένε ότι δεν πρέπει να δημιουργήσουμε την ΕΚΤ ή το ευρώ μέχρι να ολοκληρώσουμε την πολιτική ένωση μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, λένε, ωραία, καταλαβαίνουμε ότι έχουμε κρίση, οπότε ας το κάνουμε.

Έτσι οι Βρυξέλλες και η ΕΚΤ, σύμφωνα με το Ζακ Αταλί, δεν εξεπλάγησαν από αυτήν την κρίση. Παρατηρώντας την πολιτική της ΕΚΤ στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ελλάδα, πρέπει κανείς να πει ότι τίποτα δεν προκαλεί έκπληξη. Αυτό μας αφήνει με την πιθανότητα, που προκαλεί σοκ, ότι οι κρίσεις αυτές προκλήθηκαν επίτηδες με στόχο την επίτευξη του πολιτικού στόχου της πολιτικής ένωσης της Ευρώπης. Αν, όπως λένε όλοι όσοι εμπλέκονται, ότι η κρίση είναι ευκαιρία, πρέπει να τη χρησιμοποιήσουμε για να ενοποιήσουμε την Ευρώπη, αν η κρίση είναι τόσο καλή, τότε δεν είναι πολύ μακριά από το να πουν ότι κάποια στιγμή πρέπει να δημιουργήσουμε μία κρίση».

ΑΛΙΝΑ ΣΑΡΑΝΤΗ

Ο Ολυμπιακός, η κατάντια, η εποχή Λεμονή με τα έργα και τις ημέρες της

Ξέρω ότι πολλές φορές το παρελθόν εξωραΐζεται στην μνήμη μας. Είναι ανθρώπινο δεν λέω.
Αλλά φίλοι μου κάνετε τον κόπο να αναρωτηθείτε;
Μήπως αυτά που τραβάμε σήμερα είναι τα απόνερα της εποχής Λεμονή ;

Λέω λοιπόν να κάνω μια μικρή αναδρομή για να δούμε τα πράγματα πως ακριβώς έχουν.

Ο Λεμονής την εποχή αποπομπής του Σόλιντ (επειδή δεν τα πήγαινε καλά στην Ευρώπη) ήταν προπονητής της Ξάνθης.
Παραιτείται δηλώνοντας στον Πανόπουλο ότι δεν θα πάει σε άλλη ομάδα.
Μετά από δύο μέρες υπογράφει προπονητής στον Ολυμπιακό.

Πήρε την ομάδα έτοιμη από τον Σόλιντ και εκτός του αποκλεισμού του από τον ΠΑΣ μέσα στο Καραϊσκάκη κατάφερε τελικά να την πάει μέχρι το τέλος κατακτώντας το πρωτάθλημα.

Το καλοκαίρι παρουσίασε ένα διαφορετικό είναι αλήθεια σχέδιο για την δημιουργία του νέου Ολυμπιακού στηριγμένου σε άλλες υγιείς βάσεις.

Σε συνεργασία με τον Πέτρο Κόκκαλη και έχοντας τεχνικό δ/ντή τον Ιίλια Ίβιτς προχώρησε στην υλοποίηση του σχεδίου του.
Έκανε πραγματικό ξεκαθάρισμα του ρόστερ δηλώνοντας από τηλεοράσεως ότι δεν θέλει να δουλέψει με πάνω από 24 παίκτες.
Έφυγαν τότε
Καψής, Κωστούλας, Λέμενς, Ουαντού, Ριβάλντο, Γεωργάτος, Βάλλας, Ταραλίδης, Μπουλούτ, Οκκάς, Μπαμπαγκίντα, Παππάς, Μάριτς, Καφές και Ανατολάκης Μπόρχα αλλά και οι δανεικοί Ντακόλ, Γιάννου, Χοβνανισιάν και Φακίνος.
Η μεγαλύτερη απώλεια από τον Ολυμπιακό ήταν αναμφίβολα ο Ριβάλντο, με τον Λεμονή να δηλώνει ότι «δεν θα πάμε σε μεταγραφή τύπου Ριβάλντο, αλλά σε παίκτες καλούς με στόχο να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό σύνολο και όχι να εξαρτώνται από τις ατομικές ικανότητες των αστεριών».
Ήρθαν τότε
Παρασκευάς Αντζας: 31 χρονών, αμυντικός από την Ξάνθη
Λουτσιάνο Γκαλέτι: 27 χρονών, μέσος από την Ατλέτικο Μαδρίτης
Λιονέλ Νούνιες: 22 χρονών, επιθετικός από την Αρχεντίνος Τζούνιορς
Κώστας Μήτρογλου: 19 χρονών, επιθετικός από την Γκλάντμπαχ
Ντάρκο Κοβάσεβιτς: 33 χρονών, επιθετικός, ελεύθερος (αγωνιζόταν στη Ρεάλ Σοσιεδάδ)
Κώστας Παπαδόπουλος: 15 χρονών, αμυντικός από τον Σβορώνο Κατερίνης
Λευτέρης Ματσούκας: 19 χρονών, μεσοεπιθετικός από την ομάδα Νέων του Ολυμπιακού
Ραούλ Μπραβο 26 χρονών αμυντικός από την Ρεάλ Μανδρίτης

Ο κ. Λεμονής έχει δημιουργήσει λοιπόν ένα μικρό και ευέλικτο ρόστερ, που αποτελείται από ποδοσφαιριστές που επιλέχθηκαν (και) για την ικανότητά τους να αγωνίζονται σε πολλές θέσεις. Παρ' ότι όμως αυτή η ικανότητα κάποιων παικτών θεωρείται αδιαμφισβήτητη.

Ο πολυδιαφημισμένος τότε Ολυμπιακός δεν είχε 25 ισάξιους ποδοσφαιριστές, όπως πολύ θα ήθελαν ο Λεμονής και οι παράγοντές του, άλλωστε δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά.
Στην πραγματικότητα δεν υπήρχε ποδοσφαιριστής που να μπορούσε να αντικαταστήσει τον «ξοφλημένο» για την ισπανική Πριμέρα Ντιβισιόν σέρβο φορ Ντάρκο Κοβάτσεβιτς, ο οποίος στην Ελλάδα ομοίαζε με... σούπερμαν σκοράροντας συνεχώς .
Ούτε τον δεξιό χαφ Λουτσιάνο Γκαλέτι ο οποίος έμοιαζε μία ταχύτητα πιο γρήγορος από τους συμπαίκτες του.
Ετέθη η σκέψη πάντως να αποκτηθεί ακόμη ένας Γκαλέτι και άλλος ένας Τζόρτζεβιτς (για την αριστερή πτέρυγα) αλλά κρίθηκε εκτός ποδοσφαιρικής πραγματικότητας και για αγωνιστικούς και για οικονομικούς λόγους...
Είτε γιατί δεν μπορούσε είτε γιατί δεν το τόλμησε, ο Λεμονής δεν έχει κάνει από το ξεκίνημα της σεζόν rotation. Στηρίζοταν σε συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές με αποτέλεσμα πχ. ο Νούνιες να μην έχει πάρει σχεδόν καθόλου χρόνο συμμετοχής και ο συμπατριώτης του αριστερός χαφ Αρτσούμπι να αγωνίζεται μόνο εκτός θέσης. Το αποτέλεσμα αρκετοί ποδοσφαιριστές να αγωνίζονται λίγο και ως εκ τούτου να είναι εντελώς εκτός ρυθμού...
Τα αγωνιστικά προβλήματα και οι τραυματισμοί που αντιμετώπισε η ομάδα στην διάρκεια της σεζόν κατέδειξαν ότι ο νέος Ολυμπιακός δεν διαθέτει «βάθος» στον πάγκο του.
Οι θλάσεις και τα τραβήγματα θερίζανε.

Από που να ξεκινήσει κανείς. Από τους Ραούλ Μπράβο (θλάση στην αριστερή περόνη και στον προσαγωγό), Ντομί (θλάση δύο φορές στον αριστερό τετρακέφαλο) και Νε (θλάση στο γόνατο στο δεξί πόδι και εν συνεχεία υποτροπή) που έμειναν εκτός από πέντε μήνες;
Τον Λεντέσμα(θλάσεις και στους δικεφάλους και στα δύο πόδια!) ο οποίος ουσιαστικά αχρηστεύτηκε τον β΄ γύρο, τον Ζούλιο Σέζαρ (θλάσεις στο δεξιό δικέφαλο), τον Κωνσταντίνου (θλάση στο δεξιό τετρακέφαλο και στον δεξιό προσαγωγό), τον Πατσατζόγλου (τράβηγμα δύο φορές στον δεξιό τετρακέφαλο, αλλά και κάκωση αριστερού άκρου ποδός), τους Γκαλέτι και Στολτίδη (θλάσεις στους δικεφάλους και στα δύο πόδια και πόνοι στο αριστερό ισχίο), τον Λούα Λούα (θλάση στην περόνη στο δεξί πόδι), τον Πάντο (θλάση άκρου ποδός), τον Μπελούτσι (τράβηγμα στο αριστερό γόνατο), τους Άντζα, Κοβάσεβιτς, Τζόρτζεβιτς (θλάση στο δεξιό δικεφάλο) και τους Ζεβλάκοφ και Τοροσίδη (από δύο φορές τράβηγμα στους προσαγωγούς και στο δεξί γόνατο);
Τον προπέρσινο Νοέμβριο επί εποχής Βαλβέρδε τα δημοσιεύματα υπήρξαν πολλά και καυτά για το θέμα. Πάρτε μια γεύση.
«Η αλήθεια για τους τραυματισμούς

Ο Σωκράτης Κόκκαλης κάθε άλλο παρά πίεσε τον Ερνέστο Βαλβέρδε στην πρόσφατη συνάντηση που είχαν στον Ρέντη για το θέμα των πολλών μυικών τραυματισμών. Μόλις ο πρόεδρος άνοιξε τη κουβέντα και ρώτησε "γιατί έχουμε πάλι τόσα προβλήματα, τι συμβαίνει;", ο προπονητής του Ολυμπιακού απάντησε χωρίς μισόλογα. Φανερώνοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο, ότι η ομάδα πληρώνει τις "αμαρτίες" της περασμένης περιόδου. Τις... επιστημονικές μελέτες της παρέας που είχε κουβαλήσει στον Ρέντη ο Τάκης Λεμονής.

Μπορεί ο Ισπανός προπονητής να αποφεύγει να μιλήσει για το συγκεκριμένο θέμα στον Τύπο, "ντριμπλάροντας" κάθε φορά που του γίνεται σχετική ερώτηση, αλλά στον Κόκκαλη τα είπε όλα αναλυτικά. Και τα αποτελέσματα των εργομετρικών του έδειξε από τον περασμένο Δεκέμβριο και έπειτα, και τις αιματολογικές εξετάσεις και τα προπονητικά προγράμματα που ακολουθούσαν την άνοιξη. Άλλωστε, ποιός ξεχνά το ξέσπασμα του Τζόρτζεβιτς στα αποδυτήρια, μετά το ντέρμπι με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ, όταν είχε πει συναισθηματικά φορτισμένος "κανονικά θα έπρεπε να είμαι σε κώμα, αλλά παίζω"

Ο Λεμονής και οι συνεργάτες του φόρτωσαν υπερβολικά τους παίκτες την περίοδο Σεπτέμβριο-Δεκέμβριο με το Τσάμπιονς Λιγκ και τις εγχώριες υποχρεώσεις, βασιζόμενοι μόνο σε 13-14 ποδοσφαιριστές. Τους ξεζούμισαν και τα αποτελέσματα αυτής της τακτικής τα πληρώνει ακόμα ο Ολυμπιακός. Και δεν ξέρουμε, αν θα τα πληρώνει για καιρό, καθώς τα μηνύματα που έρχονται από την ομάδα δεν είναι και τα πιο ενθαρυντικά.

Γιατί δεν ρωτάει ο Κόκκαλης, τους επικεφαλείς του ιατρικού επιτελείου του Ολυμπιακού να του πουν τι συνέβη πέρυσι; Η ίδια ομάδα δεν ήταν στον Ρέντη; Θα έχουν πολλά ενδιαφέροντα πράγματα να του διηγηθούν για την περίοδο της συνεργασίας τους με τον Λεμονή. Ο φάκελος είναι γεμάτος.
Διαβάστε, πάλι, ποιοί δεινοπάθησαν πέρυσι και συγκρίνετε τη λίστα με τους φετινούς συχνούς επισκέπτες στους Νικολάου και Αναγνωστόπουλο, μετά από μόλις 2,5 μήνες αγωνιστικών υποχρεώσεων. Μήπως είναι (όσοι, βέβαια, εξακολουθούν να βρίσκονται στην ομάδα και δεν έχουν αποχωρήσει) οι ίδιοι; »


Στα μέσα της χρονιάς και σε ανύποπτο χρόνο ο Σάββας Θεοδωρίδης είχε πει σε φίλο μου και συνεργάτη του Κόκκαλη σε ιδιωτική συζήτηση. «Έχει φτιάξει μια ομάδα έκτρωμα… Που δεν μπορούσε να κερδίσει τον Απόλλωνα καλαμαριάς και έκανε καθυστερήσεις στο Καραϊσκάκη με τον Εργοτέλη και τόσα αλλά…Στην Ευρώπη παίζαμε καλά γιατί παίζαμε σαν τον Εργοτέλη.. άμα είναι έτσι και ο Καραγεωργίου μια χαρά προπονητής είναι…»

Πράγματι τότε η ομάδα λόγω του μικρού ρόστερ και των τραυματισμών δεν μπορούσε να σταυρώσει νίκη εκτός έδρας.
Έπαιζε σε λίγες μέρες τα ρέστα του στη Ρώμη με την Λάτσιο αλλά στην Ελλάδα σε 4 ματς πρωταθλήματος εκτός έδρας είχε. Με ΠΑΟ (0-0) με ΑΡΗ (1-1) με Εργοτέλη (3-3) με Αστέρα (0-1) όπου είχε παραδωθεί πλήρως δεν υπήρχε στο γήπεδο. Όποιος θυμάται από ελεύθερο του Νικοπολίδη η μπάλα χτύπησε στην πλάτη του Τζόλε επιστροφή σε ελεύθερο παίκτη του Αστέρα και γκολ.
Τότε είχε κάνει και τις περίφημες δηλώσεις για τα ακούρευτα χορτάρια με αποτέλεσμα να γινόμαστε ρεζίλι με τίτλους σε εφημερίδες όπως «ΜΙΑ Ο ΘΡΥΛΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΜΙΑ ΤΟ ΧΟΡΤΑΡΙ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΥ».

Βέβαια για να λέμε και την αλήθεια ο Τάκης ατύχησε διότι την ίδια περίοδο, κουμάντο στον Ολυμπιακό έκανε ο Ιβιτς. Άλλα έλεγε ο Λεμονής, άλλα έλεγε στον Κόκκαλη ο Ιβιτς και δημιουργήθηκαν πολλά προβλήματα.
Ο Κόκκαλης άκουγε συνήθως τον Ίβιτς κι εκεί έγινε το κακό.
Ο Ιβιτς είχε ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Είχε δίπλα του την Πετρουλάκη. Θεά η γυναίκα, σαγήνευσε στο πέρασμά της τους πάντες. Ακόμη και τον Κόκκαλη!
Είχε δείπνο ο Κόκκαλης, ο Ιβιτς έπαιρνε μαζί του και την Πετρουλάκη. Για να συζητήσουν τα του Ολυμπιακού…
Ελεγε τα δικά του ο Ίβιτς και το Κοκκαλέικο (πατήρ και υιός) είχαν αλλού το μυαλό τους. Και το μόνο που κατάφερναν να πουν στο τέλος του δείπνου ήταν: «Έχεις δίκαιο Ίλια, έτσι πρέπει να γίνει. Και να μην χαθείτε. Θα τα ξαναπούμε την ερχόμενη βδομάδα, να ρθείτε μαζί με την Ελένη!».
Κι ο Λεμονής μάθαινε τις εξελίξεις από τις εφημερίδες.

Γράφοντας τα παραπάνω δεν θέλω να κατηγορήσω τον Λεμονή ως αποκλειστικό υπεύθυνο για τα δεινά της ομάδας φέτος.
Θεωρώ όμως ότι από την εποχή του ξεκίνησαν πολλά δεινά για την ομάδα τα οποία μας έφεραν στο σημείο που είμαστε σήμερα.
Ποτέ δεν θα ξεχάσω βεβαίως μερικά από τα αποτελέσματα που έφερε η ομάδα υπο την καθοδήγησή του. Θα είναι πάντα στην μνήμη μου παιχνίδια όπως Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός 1-4. Ολυμπιακός-ΑΕΚ 4-3. Ολυμπιακός-Λεβερκούζεν 6-2. Βέρντερ Βρέμης-Ολυμπιακός 1-3. Λάτσιο-Ολυμπιακός 1-2. Ολυμπιακός-Βέρντερ 3-0.

ΥΓ 1. Οι ομοιότητες με τις σημερινές δεν είναι εντελώς τυχαίες.
2. Συγνώμη για το σεντόνι.
3. Και ένα ανέκδοτο της εποχής για να ελαφρύνω το θέμα

Ο Τάκης Λεμονής επισκέπτεται τον Σωκράτη Κόκκαλη:

- Έλα Τάκη, τι έγινε;

- Πρόεδρε, είμαι προβληματισμένος!

- Τι ακριβώς σε απασχολεί ρε Τάκη να το λύσουμε;

- Η ομάδα πρόεδρε δεν πάει καλά, κάτι φταίει.

- Τι θέλεις να κάνω Τάκη, πες μου. Να αγοράσω κανένα παίχτη, κανένα διαιτητή;

- Όχι πρόεδρε, από αυτά καλά είμαστε, κάτι άλλο λείπει από την ομάδα. Λέω να επισκεφτώ τον Sir Alex Ferguson να δω τι προπόνηση κάνει στην Manchester και να εφαρμόσω τα ίδια και στον Ολυμπιακό.

- Κάνε ό,τι το καλύτερο για την ομάδα νομίζεις Τάκη.

Ο Λεμονής πηγαίνει στο Old Traford, παρακολουθεί την προπόνηση και μετά έχει συνάντηση με τον Sir Alex Ferguson:

- Hello Sir Alex.

- Hello Takis.

- Sir Alex, παρακολούθησα την προπόνηση της ομάδας σου και παρατήρησα ότι εφαρμόζω ακριβώς το ίδιο σύστημα και στον Ολυμπιακό. Οι δικοί σου παίχτες φυσικά είναι καλύτερης κλάσης από τους δικούς μου, αλλά κάτι φταίει και προσπαθώ να βρω τι είναι αυτό.

- Καταλαβαίνω το πρόβλημά σου και θα σου δώσω την λύση. Απλά οι δικοί μου παίχτες είναι έτοιμοι για όλα και εκτελούν αμέσως ό,τι τους πω και ό,τι τους ρωτήσω. Πρόσεξε να δεις τι εννοώ.

- David Beckham! Έλα εδώ αμέσως!

- Έλα coach, τι θέλεις;

- Να σε ρωτήσω: "Ποιος είναι ο γιος του πατέρα σου που δεν είναι ο αδελφός σου";

- Μα φυσικά εγώ. Τι είναι αυτά που ρωτάς ρε coach;

- Είδες Takis. Όπως σου έλεγα. Έτοιμοι για όλα.

- Σε ευχαριστώ Sir Alex, θα εφαρμόσω το ίδιο σύστημα.

Γυρνά ο Λεμονής στου Ρέντη και ξεκινά την προπόνηση. Κατά την διάρκεια της φωνάζει τον Ανατολάκη:

- Ανατολάκη, έλα εδώ.

- Έλα coach, τι θέλεις;

- Να σε ρωτήσω: "Ποιος είναι ο γιος του πατέρα σου που δεν είναι ο αδελφός σου";

- Τι λες ρε coach, τι δύσκολα είναι αυτά που ρωτάς;

- Απάντησε μου αμέσως!

- Δώσε μου λίγη ώρα και θα σου απαντήσω.

Προβληματισμένος ο Ανατολάκης σκέφτεται να βρει λύση στο πρόβλημα και καταφεύγει στον Καρεμπέ να τον βοηθήσει:

- Καρεμπέ, να σε ρωτήσω.

- Λέγε ρε Ανατολάκη.

- Να σε ρωτήσω: "Ποιος είναι ο γιος του πατέρα σου που δεν είναι ο αδελφός σου";

- Εγώ, του απαντά ο Καρεμπέ.

- Οκ. Σε ευχαριστώ.

Τρέχει ο Ανατολάκης στον Λεμονή:

- Έλα coach, βρήκα την απάντηση στο ερώτημά σου.

- Για πες μου, ποιος είναι;

- Ο Καρεμπέ.

Ποιος Καρεμπέ ρε βλάκα. Ο David Beckham είναι!

Αυτό το ξέρεις ?

Αναρτήθηκε από τον ΓΙΩΡΓΟ ΤΣΙΡ.